η παράξενη πόλη

τον τελευταίο καιρό έχω μείνει πολιτιστικά αδρανής. ίσως να φταίει η ζέστη που με τραβάει έξω, στους ανοιχτούς χώρους και με παρασύρει σε ατελείωτες περιπλανήσεις από τη μία άκρη της πόλης στην άλλη. ίσως πάλι και όχι… ευτυχώς την περασμένη κυριακή εντελώς απρόσμενα, έλαμψε μια σπίθα που με επανέφερε στην καλλιτεχνική επικαιρότητα.

έπειτα από δύο χρόνια, το γεγονός monumenta επέστρεψε με την 6η έκδοση του. το 2007 για πρώτη φορά το grand palais προσκάλεσε έναν καλλιτέχνη, θέτοντας στη διάθεση του τον μεγαλοπρεπή κρυστάλινο χώρο του για να στεγάσει ένα έργο μεγάλης κλίμακας. αυτή η ιδέα δεν άργησε να γίνει θεσμός και ακολούθησαν έκτοτε άλλες 5 προσκλήσεις, χωρίς όμως τακτική επαναληψιμότητα. το 2009 και 2013 σημειώθηκαν απουσίες.

θυμάμαι ότι μόλις είχα εγκατασταθεί στο παρίσι, παρακολούθησα με ενθουσιασμό την έκδοση του 2012, που υπήρξε η αφορμή για να εισέλθω την καρδιά του ιδιαίτερου εκθεσιακού χώρου, ένα μεγάλο απωθημένο χρόνων.

τότε ήταν οι χρωματιστοί δίσκοι του Daniel Buren, αυτή τη φορά είναι η παράξενη πόλη – l’ étrange cité των Ilya και Emilia Kabakov.

monumenta

ενώ ήξερα ότι λάμβανε χώρα αυτή την περίοδο, σχεδόν από τύχη την επισκέφτηκα την περασμένη κυριακή, που ήταν και η τελευταία μέρα.  κοινωνικές υποχρεώσεις σχετικές με την επαγγελματική μου ζωή με οδήγησαν στη champs elysées παρέα με μια πρώην συνάδελφο και την κόρη του chef μου. το grand palais ήταν δίπλα και οι αρχιτεκτονικές αναφορές που υποσχόταν ο τίτλος της έκθεσης μας οδήγησαν σχεδόν σαν υπνωτισμένες μπροστά στο εκδοτήριο εισητηρίων.

???????????????????????????????

μπαίνοντας στη διάφανη αίθουσα, βρεθήκαμε αμέσως σε ένα μικροσκοπικό χωριό με λευκά σπίτια και στενά δρομάκια, κατασκευασμένο κάτω από τον ηλιόλουστο θόλο. η περιήγηση ανάμεσα στα κτίρια θύμιζε χωρίς δεύτερη σκέψη, βόλτα σε ελληνικό νησί. έστειλα κρυφά ένα συνομοτικό χαμόγελο στους δημιουργούς για την αίσθηση οικειότητας που μου χάρισαν και συνέχισα με την ανακάλυψη των υπόλοιπων έργων τους.

???????????????????????????????

???????????????????????????????

???????????????????????????????

???????????????????????????????

???????????????????????????????

σκίτσα και πίνακες, γλυπτά και ολόκληρες εκγαταστάσεις ή κτίρια, ήταν κατανεμημένα στο εσωτερικό του κάθε λευκού όγκου ανά θεματολογία. κάθε κομμάτι πραγματευόταν την αντίληψη της πόλης και τη θέση του ανθρώπου σ’ αυτήν, μέσα από μία σειρά συμβολισμών και πνευματικών αναζητήσεων.

???????????????????????????????

???????????????????????????????

???????????????????????????????

ίσως από εικαστική άποψη να μην εντυπωσιάστηκα όσο περίμενα, αλλά δεν μπορώ να αρνηθώ την ιδιαιτερότητα του όλου concept. ούτε λεπτό δεν έμεινα ασυγκίνητη από την μεταφυσική αύρα που πλημμύριζε το χώρο με κορυφαία στιγμή την απεγνωσμένη προσπάθεια για την συνάντηση με τον φύλακα-άγγελο

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s