rouen η βιομηχανική

μέσα σε μερικούς μήνες από την τελευταία μου επίσκεψη στην πόλη που με φιλοξένησε πριν 4 χρόνια, άλλη μια ημερήσια εξόρμηση μου έδωσε την ευκαιρία να ξαναβρεθώ στη νορμανδία. αυτό το ταξίδι όμως είχε μια αποστολή, τη διερεύνηση του βιομηχανικού, ενεργού και μη, τοπίου στην όχθη του σηκουάνα και τις δυνατότητες σύνδεσης του με το κέντρο της πόλης. το ξέρω ακούγεται πιο πολύ σαν θέμα φοιτητικής εργασίας… μα, περί αυτού πρόκειται! η φίλη και συνάδελφος Κ επανήλθε στις σπουδές, με αντικείμενο μελέτης τα πέριξ της rouen και άδραξα την ευκαιρία για να ανακαλύψω εικόνες τόσο διαφορετικές από εκείνες που είχα συνηθίσει.

IMG_20151018_131959

IMG_20151018_133600

IMG_20151018_133519

IMG_20151018_132744

IMG_20151018_133513

IMG_20151018_141506

IMG_20151018_141521

IMG_20151018_142333

IMG_20151018_143605

IMG_20151018_135403

IMG_20151018_141324

IMG_20151018_144737

IMG_20151018_173113

IMG_20151018_173119

IMG_20151018_175040

η εσωστρεφής rouen δεν προσφέρει το κατάλληλο φόντο για ειδυλλιακούς περιπάτους πλάι στο νερό. ωστόσο, δεν μπορώ να παραβλέψω το ενδιαφέρον της πρωτότυπης βόλτας.

λίγο πριν την επιστροφή, ένα σύντομο πέρασμα από τους γραφικούς πεζόδρομους, αποκατέστησε το παραμυθένιο πορτρέτο της πόλης που είχε ζωγραφιστεί στο μυαλό μου κατά τη διαμονή μου σε αυτή. το αγαπημένο μου carrousel, εικόνα σύμβολο των αναμνήσεων μου αλλά και της διακόσμησης του σπιτιού μου, είναι ακόμα στη θέση του.

IMG_20151018_184404

αφού χαιρετήσαμε τον μεγαλοπρεπή καθεδρικό, λουσμένο στο πορφυρό χρώμα των τελευταίων ηλιαχτίδων

IMG_20151018_184839

IMG_20151018_185149

καθίσαμε για την απαραίτητη ξεκούραση στο café art nouveau, στην πλατεία του saint maclou.

IMG_20151018_201252

IMG_20151018_192531

με τον ήχο των ιταλικών τραγουδιών, τη μυρωδιά γιασεμιού από το τσάι που άχνιζε μπροστά μου, τη γλύκα της τάρτας πορτοκάλι και τη θέα του φωταγωγημένου ναού, άρχισα να ταξιδεύω νοερά σε μια εκδοχή της ζωής μου κάπου ανάμεσα στα μεσαιωνικά ξύλινα σπίτια.

αργά το βράδυ, ξύπνησα από την ονειροπόληση. σταθμός saint lazare. παρίσι. ας μην ξεχνώ ότι κάποτε αυτό διάλεξα και έφυγα μακριά από τα ξύλινα σπίτια…

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s