ανέβηκε η στάθμη

πριν να δούμε την πόλη στα λευκά λόγω του χιονιού, την είδαμε πρώτα πλημμυρισμένη, γεμάτη νερά. νερά θολά και βρώμικα που έτρεχαν ορμητικά, παρασύροντας μακρυά τις εικόνες αναμελιάς που έχουμε συνηθήσει γύρω από τον σηκουάνα.

ένας περίπατος πλάι στις όχθες του τις μέρες που η στάθμη έφτασε στο πιο ψηλό σημείο ήταν πλήρως κατατοπιστικός. οι αποβάθρες, οι αγαπημένοι υπαίθριοι χώροι αναψυχής είχαν για τα καλά βυθιστεί. κι ενώ οι δρόμοι που οδηγούν σε αυτές είχαν αποκλειστεί με πρόχειρο τρόπο για λόγους ασφαλείας, δεν ήταν λίγοι εκείνοι που τόλμησαν να πλησιάσουν επικίνδυνα, είτε για να εξασφαλίσουν φωτογραφικά ντοκουμέντα είτε ακομα και για να ψαρέψουν!

και καθώς βλέπαμε τα τόξα από τις γέφυρες να μικραίνουν, η ανησυχία μας μεγάλωνε. η θέα της ιδιαίτερης passarelle léopold sédar senghor, με το ένα της επίπεδο βουτηγμένο στο νερό, ήταν εντυπωσιακή.

ωστόσο οτιδήποτε πλωτό κινδύνευε λιγότερο. οι εγκαταστάσεις των bâteaux mouches απλώς ανηψώθηκαν. τα μικρά περίπτερα όμως μπροστά στην είσοδο που με δυσκολία κρατούσαν την ανάσα τους σε αυτή την παρατεταμένη βουτιά, έκαναν σαφή την κλίμακα της πλημμύρας.

τα αραγμένα καράβια, δεμένα με κάθε δυνατό τρόπο ώστε να γλυτώσουν τη σύγκρουση με την κοντινή γέφυρα εκκενώθηκαν αμέσως. η πρόσβαση σε αυτά ήταν πλέον αδύνατη.

τι κρίμα που οι ένοικοί τους έχασαν τη μοναδική ευκαιρία να απολαύσουν την εικόνα των μηνμείων και των όμορφων κτιρίων, αντί του ψηλού τοίχου που περιορίζει το ποτάμι και αντικρίζουν υπό κανονικές συνθήκες. όσο να πεις, από 6 μέτρα πιο ψηλά, σίγουρα η θέα είναι προνομιακή.

κι εφόσον μιλάμε για την crue, δεν μπορεί να παραληφθεί ο αγαπητός κύριος zouave που χαιρετώ τακτικά στη βάση της pont de l’alma, και αποτελεί τον ανεπίσημο δείκτη της στάθμης του ποταμού.

20180217_1604001309532842.jpg

τουρίστες και κάτοικοι της πόλης έσπευσαν να ελέγξουν μέχρι ποιο σημείο του σώματος του έχει φτάσει το νερό. κι επειδή μερικοί ανησύχησαν μην τυχόν πνιγεί, φρόντισαν να του προμηθεύσουν τον σχετικό εξοπλισμό : ένα τεράστιο σωσίβιο καλά στερεωμένο επάνω του!

οι μέρες αγωνίας κράτησαν αρκετές μέρες, μέχρι που το νερό άρχισε να υποχωρεί σταδιακά ώστε να μπορούμε να διακρίνουμε και πάλι το δάπεδο των quais, κάτω από ένα στρώμα λάσπης, το αναπόφευκτο κατάλειπο της προηγούμενης κατάστασης.

τρεις βδομάδες αργότερα, τα μέτρα ασφαλείας αποσύρθηκαν και ο κόσμος μπόρεσε να επιστρέψει στις γνωστές του δραστηριότητες. το νερό αν και σε οριακό επίπεδο δεν απειλεί πια τους περαστικούς.

20180219_1337291963298251.jpg

20180219_1337091705164747.jpg

άλλη μια crue de la seine καταγράφηκε στην ιστορία, αφήνοντας πίσω μεγάλες καταστροφές σε νοικοκυριά και επιχειρήσεις, που δυστυχώς χρειάζονται κάτι περισσότερο από ένα απλό ξέπλυμμα για να αποκατασταθούν.

επειδή όμως δεν θέλω η τελευταία μου λέξη να είναι στενάχωρη και επειδή αργά ή γρήγορα στο τέλος όλα ξεπερνιούνται και ξαναφτιάχνονται, κλείνω με το εύθυμο τραγούδι από την κινηματογραφική καταγραφή της πλημμύρας του 1910, στην χαριτωμένη ταινία κινουμένων σχεδίων un monstre à paris  😉

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s